Sinterklaasbestand

 

Vandaag pleit het AD voor een #Sinterklaasbestand. Ik ben het daar mee eens. Voor kinderen is het verhaal van Sint en Piet heel simpel: ze komen in november aan, vertrekken op 6 december en brengen op 5 december hopelijk alle cadeautjes van jouw verlanglijstje.

En in de tussentijd?
Voorpret, spanning, genieten van de verhalen, het meeleven met de avonturen (alsof je er zelf bij bent).Kleur, kleding, stem en lengte; het maakt ze niets uit.

Ik hou van de verhalen van de bisschop van Myra, die met trouwe vrienden veel goeds deed voor kinderen die het lastig hadden. Ik hoop dat we nog heel lang van de verhalen en hun komst mogen genieten.

Esther

 

 

Sleutels van de pakjesboot

‘Hoe kan dat nou, gisteren lagen de sleutels hier op het kastje naast mijn bed. Maar nu ik de sleutels wil pakken zijn ze verdwenen’. Bootpiet snapt er niets van, hij loopt al mopperend door de gangen en botst op Huispiet. ‘Wat is er aan de hand Bootpiet?’ vraagt deze.

‘Huispiet, ik wilde vachten de boot inspecteren, omdat we over een maand vetrekken naar Nederland. Ik wil kijken wat er allemaal nog moet gebeuren voordat de pakjesboot er weer picobello bijligt. Je weet het wel, de patrijspoorten wassen, muizenissen opruimen, pepernotenolie bijvullen in de motor, proefdraaien van de stoomfluit, de zeekaarten bijwerken, allemaal zaken die belangrijk zijn’. Maar de sleutels zijn verdwenen. Ze lagen op mijn nachtkastje.’
‘Hmm. Bootpiet, heb jij lang uitgeslapen?’
‘Ja, hoezo?’
‘Ik denk dat jij Poetspietje gemist hebt. Die heeft van mij de opdracht gekregen om alle sleutels eens goed op te poetsen, zodat ze weer mooi glimmen. Ik vrees dat Poetspietje jouw sleutel heeft gepakt, terwijl jij nog sliep. Zullen we kijken?’

Buiten in de tuin, in de schaduw van een grote boom, zat Poetspietje aan een grote tafel met een hele berg sleutels, met z’n tong uit de mond te poetsen. Bootpiet rende er op af en rommelde met zijn hand in de berg sleutels.

‘Jaaaah’, riep hij blij, ‘hier zijn ze!’ Bootpiet wachtte nog netjes tot Poetspietje zijn sleutels mooi gepoetst had en ging toen luid zingend, met de sleutels naar de boot voor de inspectie.

 

 

Zomerwas

Vanochtend schijnt de zon en is de lucht helemaal blauw. Een goede dag voor de grote was.

Want er was heel veel was. Alle Pieten waren gisteren een dagje naar het strand geweest. Alles zat onder het zand en het zout van het zeewater. Maar het ergste was dat Sinterklaas op de terugweg de Pieten heeft getrakteerd op een ijsje. Het was heel war en veel  heel veel Pieten hebben geknoeid omdat het ijsje zo snel smolt. Overal ijsvlekken. Gelukkig heeft Sinterklaas mij vandaag 10 Pieten gegeven om te helpen wassen en de zomerwas buiten op te hangen.

Ik heb even gekeken, maar over een uurtje is alles droog en vanavond heeft elke Piet weer schone, frisse kleren.

Waspiet

Ik ben verdrietig

Ik weet niet wat er gebeurd is, maar toen ik vandaag wakker werd in het Pietenhuis, hier in Nederland, voelde ik me verdrietig. Mijn buik deed pijn en ik had ook geen honger. Ik moest van Huispiet drie boterhammen met pindakaas eten, maar dat ging niet. Toen werd hij heel boos en daar moest ik van huilen.

Ik ben naar Sinterklaas gegaan om te vragen of hij mij een verhaaltje wilde voorlezen, maar dat mocht niet van Hoofdpiet. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben echt heel, heel, heel, heel, heel erg verdrietig. Snik, snik…. Ik wil mijn knuffel terug

 

Verdrietig (rommel)Pietje

Hoera! Ik mag weer poetsen!

Morgen mag ik weer poesten heeft Huispiet gezegd Dat vind ik het allerleukste om te doen. Met een grote zachte doek heel goed wrijven, zodat alles glimmen.

De deurknoppen, de grote koperen pannen in de keuken. Maar het mooiste vind ik de staf van Sinterklaas en zijn ring. Daar kan ik een hele dag mee bezig zijn, want er mag natuurlijk geen vlekje meer opzitten. Als ik de ring van Sinterklaas heb opgepoetst dan glinsteren de stenen zo mooi in het zonlicht.

Maar nu hoorde ik iets erg. Huispiet zei dat de ring van Sinterklaas kwijt is!
Hoe moet dat nou? Nu kan Sint de deuren niet meer open doen.
Ik hoop dat ze de ring snel weer vinden.

Poetspietje

Zou ik mijn knuffel terugvinden?

Vannacht heb ik weer gezocht. Ik heb in alle hoeken en gaten van het klaslokaal gekeken en alle boekjes en popen verplaatst. Maar ik kon mijn knuffel niet vinden. Ik dacht echt dat ik vorig jaar hier mijn knuffel was verloren. Nu moet ik morgen weer ergens anders zoeken.

Ik ben nog steeds heel verdrietig. Ik wou dat mijn knuffel terug was…….

verdrietig Rommelpietje

Zeeziek

Nou, het is me een reisje wel. Sinds we uit Madrid vertrokken zijn is het mistig op zee en nu begint het steeds harder te waaien. Gelukkig hebben we de wind mee, dus we zijn zaterdag op tijd in Meppel.

We hebben veel zin in de komende weken . Er is alleen een klein probleempje. Op de boot zijn nu 33 zeeziek pieten. Ze hangen aan de reling en regelmatig moet er één overgeven. Het zijn eerstejaars Pieten en die hebben nog geen zeebenen. Ach, over twee dagen zijn we aan land en dan is alle misselijkheid weer snel voorbij.

Ik ga slapen het is al laat en vannacht moet ik het stuur van Sinterklaas overnemen.

Hoofdpiet

We varen uit!

Eindelijk we gaan varen. De hele week zijn we bezig om de stoomboot te vullen voor onze reis naar Nederland. Maar vanmiddag zei Hoofdpiet dat alles aan boord was. Nu nog één nachtje slapen en dan gaan we echt weg.

Ik vind het zo spannend, want ik ben nog nooit in Nederland geweest. De oude Pieten zeggen dat we heel erg heen en weer slingeren als we waren. Ik ben een beetje bang dat ik zeeziek zal worden. Ik neem extra pepernoten mee, misschien helpt dat.

Ik ga vannacht niet slapen, eindelijk is het zover! Joepie!

Pietje Puk

‘Verhalen schrijven: een makkie!’

‘Dat is gewoon opschrijven wat je normaal vertelt’.
Dat dacht ik, toen ik besloot mijn verzonnen sinterklaasverhalen eindelijk op schrift te zetten. Maar dat viel tegen.
In mijn hoofd was de film haarscherp, maar als ik het dan op papier terug las, leek het wel een andere film. Uiteindelijk durfde ik na vier versies de verhalen te laten lezen door professionals. In mijn geval de eigenaresse van een boekenzaak, een schooljuf en een neerlandica die ook zelf boeken schrijft. Zelfs mijn zoon van 18 las mee.

Gespannen wachtte ik hun reacties af. ‘Het verhaal is leuk, origineel en aanstekelijk. Aan de schrijfstijl kan nog veel verbeterd worden’. Ik was erg blij met de opmerkingen en suggesties. Eindelijk handvatten om met andere ogen naar mijn verhaal te kijken.
Deze week ga ik weer een aangepaste verhaal bespreken.

Gelukkig ben ik niet de enige, ook Jochem Myjer vertelde in een interview in het AD dat hij ruim twee jaar bezig is geweest met zijn boek en dat pas de derde keer het verhaal ergens op begon te lijken.
Ach, het blijft trekken. Verhalen verzinnen, vertellen aan kinderen en nu ook opschrijven, zal iets zijn dat ik mijn hele leven blijf doen.

Esther

 

Pepernotenbuikpijn

Ik heb een beetje buikpijn vandaag. Gisteren mocht ik met Hoofdpiet mee naar de pepernotenfabriek om te kijken of ze al waren begonnen met het bakken van de pepernoten. Toen wij kwamen, was net de eerste lading pepernoten klaar. Het rook heel lekker in de fabriek. Ik kreeg er honger van!

Dus steeds als Hoofdpiet en Chefpiet  met elkaar stonden te praten over het bakken, pakte ik stiekem een warme pepernoot van de bakplaat af. Ik denk dat ik teveel gesnoept heb, want nu heb ik dus buikpijn.

Vanavond krijgen alle Pieten bij hun kopje chocolademelk een handje pepernoten. Maar ik sla deze avond over, eerst geen buikpijn meer….

Timor, stagepietje

pepernoten-FB_1coverfoto-651x315