Ik ben verdrietig

Ik weet niet wat er gebeurd is, maar toen ik vandaag wakker werd in het Pietenhuis, hier in Nederland, voelde ik me verdrietig. Mijn buik deed pijn en ik had ook geen honger. Ik moest van Huispiet drie boterhammen met pindakaas eten, maar dat ging niet. Toen werd hij heel boos en daar moest ik van huilen.

Ik ben naar Sinterklaas gegaan om te vragen of hij mij een verhaaltje wilde voorlezen, maar dat mocht niet van Hoofdpiet. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben echt heel, heel, heel, heel, heel erg verdrietig. Snik, snik…. Ik wil mijn knuffel terug

 

Verdrietig (rommel)Pietje

Hoera! Ik mag weer poetsen!

Morgen mag ik weer poesten heeft Huispiet gezegd Dat vind ik het allerleukste om te doen. Met een grote zachte doek heel goed wrijven, zodat alles glimmen.

De deurknoppen, de grote koperen pannen in de keuken. Maar het mooiste vind ik de staf van Sinterklaas en zijn ring. Daar kan ik een hele dag mee bezig zijn, want er mag natuurlijk geen vlekje meer opzitten. Als ik de ring van Sinterklaas heb opgepoetst dan glinsteren de stenen zo mooi in het zonlicht.

Maar nu hoorde ik iets erg. Huispiet zei dat de ring van Sinterklaas kwijt is!
Hoe moet dat nou? Nu kan Sint de deuren niet meer open doen.
Ik hoop dat ze de ring snel weer vinden.

Poetspietje

Zou ik mijn knuffel terugvinden?

Vannacht heb ik weer gezocht. Ik heb in alle hoeken en gaten van het klaslokaal gekeken en alle boekjes en popen verplaatst. Maar ik kon mijn knuffel niet vinden. Ik dacht echt dat ik vorig jaar hier mijn knuffel was verloren. Nu moet ik morgen weer ergens anders zoeken.

Ik ben nog steeds heel verdrietig. Ik wou dat mijn knuffel terug was…….

verdrietig Rommelpietje