‘Verhalen schrijven: een makkie!’

‘Dat is gewoon opschrijven wat je normaal vertelt’.
Dat dacht ik, toen ik besloot mijn verzonnen sinterklaasverhalen eindelijk op schrift te zetten. Maar dat viel tegen.
In mijn hoofd was de film haarscherp, maar als ik het dan op papier terug las, leek het wel een andere film. Uiteindelijk durfde ik na vier versies de verhalen te laten lezen door professionals. In mijn geval de eigenaresse van een boekenzaak, een schooljuf en een neerlandica die ook zelf boeken schrijft. Zelfs mijn zoon van 18 las mee.

Gespannen wachtte ik hun reacties af. ‘Het verhaal is leuk, origineel en aanstekelijk. Aan de schrijfstijl kan nog veel verbeterd worden’. Ik was erg blij met de opmerkingen en suggesties. Eindelijk handvatten om met andere ogen naar mijn verhaal te kijken.
Deze week ga ik weer een aangepaste verhaal bespreken.

Gelukkig ben ik niet de enige, ook Jochem Myjer vertelde in een interview in het AD dat hij ruim twee jaar bezig is geweest met zijn boek en dat pas de derde keer het verhaal ergens op begon te lijken.
Ach, het blijft trekken. Verhalen verzinnen, vertellen aan kinderen en nu ook opschrijven, zal iets zijn dat ik mijn hele leven blijf doen.

Esther