Hoera! Ik mag weer poetsen!

Morgen mag ik weer poesten heeft Huispiet gezegd Dat vind ik het allerleukste om te doen. Met een grote zachte doek heel goed wrijven, zodat alles glimmen.

De deurknoppen, de grote koperen pannen in de keuken. Maar het mooiste vind ik de staf van Sinterklaas en zijn ring. Daar kan ik een hele dag mee bezig zijn, want er mag natuurlijk geen vlekje meer opzitten. Als ik de ring van Sinterklaas heb opgepoetst dan glinsteren de stenen zo mooi in het zonlicht.

Maar nu hoorde ik iets erg. Huispiet zei dat de ring van Sinterklaas kwijt is!
Hoe moet dat nou? Nu kan Sint de deuren niet meer open doen.
Ik hoop dat ze de ring snel weer vinden.

Poetspietje

Het is weer december!

‘Esther kan je op 4 december weer op school een van jouw prachtige verhalen komen vertellen? De gehele onder- en middenbouw komt weer in 5 sessies bij jou langs’.

uitsnede

Het is een vraag waar ik elk jaar weer naar uit kijk. Een welkome break in mijn werkende leven. Eén ochtend me helemaal inleven in het prachtige Sinterklaasevenement. Een verhaal vertellen dat kinderen verrast en nieuwsgierig maakt naar het leven en de drijfveren van Sint en zijn Pieten.

Het begint al als ik op het schoolplein aan kom. Alles is in afwachting van Sint die met veel gezang wordt ingehaald. Snel komen de eerste groepen de gymzaal binnen. Hyper, druk en vol verwachting. Binnen 2 minuten hangen ze ademloos aan mijn lippen. Het verhaal leeft en in hun ogen zie ik dat ze er midden in staan. Aan het einde is de opluchting groot dat alles toch nog is goed gekomen. Een meisje komt op me af en geeft me een spontane omhelzing ‘het was zo mooi’ zegt ze. Een jongen vraagt nieuwsgierig ‘hoe ik die avonturen weet?’. Ik fluister hem toe dat ik email met Hoofdpiet en Sint en zo regelmatig hoor wat er speelt. Diep onder de indruk loopt hij de klas uit. Ik neem nog snel een slok water want de volgende groepen komen  er al weer aan. Wat een heerlijke ochtend…..