‘zwartepieten’

Een decembertijd zonder Sint & Piet is voor mij niet compleet. ‘Iets doen voor hen die het minder hebben’, ‘zomaar cadeautjes krijgen terwijl je niet jarig bent’, ‘elkaar op de hak nemen’: allemaal onderdeel van een Nederlands volksfeest. Feestelijk, luchtig en met een gezonde spanning. Voor mij dus.

Het zwartepieten van nu, brengt mij in verwarring.small_129-6d8687f28a8fb12c8edfdee9d9f2e68c
Over wie gaat het?
Niet over Piet.

Het gaat over een beeld dat mensen van hem hebben. Een beeld dat in elk kamp steeds vaster & inflexibeler overeind staat. Ze voeren een discussie, geen dialoog. Er is geen intentie om er samen uit te komen.

Het gaat ook over pijn, over niet gezien voelen, niet erkend zijn. Niet van Piet, maar van de mensen  die tegen Zwarte Piet zijn. De andere kant voelt zich aangevallen of misschien ongemakkelijk en durft ook niet het onderliggende issue op te pakken. Dus wordt de discussie over het hoofd van Piet heen gevoerd.

En ik? Ik mis de stem van Piet.
Waar is hij? De mens achter de man die sinds jaar en dag naast Sinterklaas staat. Loyaal, partner in dit grote avontuur. Wie is Piet?
Als uiterlijke kenmerken het profiel bepalen, dan blijft Piet erg oppervlakkig. Dus ik doe er wat aan. Met mijn verhalen waarin ik Piet tot leven laat komen.

En ja, ik hoop dat ze bijdragen aan het de-escaleren van de discussie, zodat er ruimte ontstaat om te praten over de issues die er werkelijk toe doen.